میان اینترنت ADSL و VDSL و فیبرنوری چه تفاوتی وجود دارد ؟

3

روزهای نخست اسفندماه سال گذشته بود که شرکت مخابرات سرویس اینترنت پرسرعت VDSLرا معرفی نمود و در بعضی از مناطق تهران این سرویس ارائه شده است .

در حال حاضر برای مشتریان اینترنت یک سوال مهم مطرح می شود و آن این است که ADSL با VDSL چه فرقی با هم دارند . یک اشتباه رایج در میان افراد یکی دانستن VDSL با اینترنت فیبرنوری (UFB) می باشد ، آنها فکر می‌کنند که VDSL همان فیبرنوری است. هدف از این محتوا این است که نشان دهد اینترنت ADSL و اینترنت VDSL و اینترنت فیبرنوری از چه نظر به هم تفاوت دارند و هر کدام از آنها به چه دستگاهی نیاز دارند تا بتوان از آنها استفاده کرد.

اینترنت ADSL

واژه ADSL مخفف عبارت Asymmetric Digital Subscriber Line و یکی از تکنولوژی‌های زیرشاخه اتصال‌های DSL می باشد. می توان ADSL را جزء نخستین سرویس‌های اینترنت در جهان دانست که بوسیله ی خط های تلفن رایج داده ها را از مخابرات بر روی مودم کاربر منتقل می کند البته لازم به ذکر است که این سرویس هیچ گونه اختلالی در تماس‌های صوتی ایجاد نمی کند. یک ویژگی اینترنت ADSL عدم احتیاج آن به کابل‌کشی و نصب خطوط جدید می باشد و می توان روی همان خط تلفن در هر خانه یک اتصال اینترنت ADSL را ایجاد نمود. قطعا اکثر شما اینترنت ADSL را استفاده کرده اید و به احتمال زیاد این مطلب را نیز با همین نوع اینترنت مطالعه می کنید.

اینترنت ADSL در مقایسه با سایر انواع اینترنت باند پهن که در دسترس هستند ارزان تر بوده و سریع و راحت راه اندازی می شود ولی سرعت دانلود روی آن ماکزیمم ۲۴ مگابیت بر ثانیه می‌ باشد. سرعت آپلود از سرعت دانلود خیلی کمتر و حداکثر سرعت آن حدود یک یا دو مگابیت می باشد . البته نباید از تاثیر عواملی همچون سیم‌های تلفن، مسافت میان خانه شما و مرکز مخابرات، بستر خطوط تلفن شهری و … در سرعت و کیفیت اینترنت ADSL غافل بود. +ADSL۲ نسل جدیدی از اینترنت ADSL می باشد و مشترکانی که از نظر مسافتی به مرکز مخابراتی یا تجهیزات سرویس‌دهنده اینترنت بسیار نزدیک هستند می توانند از این سرویس استفاده کنند . دلیل اینکه نامتقارن خواندن این نوع اینترنت آن است که مشترکان نزدیک‌ به مرکز مخابراتی که با عنوان Upstream نیز شناخته می شوند در مقایسه با مشترکان دورتر یا Downstream از سرعت و کیفیت اینترنت بیشتری برخوردار هستند.

اینترنت VDSL

واژه VDSL مخفف عبارت Very-high-bitrate Digital Subscriber Line و نسل جدیدی از تکنولوژی DSL بر روی بسترهای کابل‌های شبکه می باشد. با دقت در تعریف بالا نخستین تفاوت ADSL با VDSL مشخص می شود و که بر طبق مطالب گفته شده ADSL بوسیله ی خطوط تلفن ثابت شهری داده ها را منتقل می کند، حال آنکه VDSL بر بسترهای کابل این کار را انجام می دهد و به کابل‌کشی و نصب کابل احتیاج دارد. سرعت دانلود در اینترنت VDSL به طور تقریبی ۵ برابر سرعت دانلود در ADSL می باشد و در حدود ۶۰ مگابیت بر ثانیه (بعضی تکنولوژی‌ها ۵۲ مگابیت) می‌باشد. همچنین سرعت آپلود VDSL نیز در مقایسه باADSL ده برابر بیشتر است و نزدیک به ۱۶ مگابیت می‌باشد. کابل های مورد استفاده در VDSL مسی بوده و باندهای فرکانسی آن از ۱۲ کیلوهرتز تا ۲۵ کیلوهرتز می باشد.

در اینترنت VDSL تلاش می شود که سرویس دهی از طریق نزدیک‌ترین کافوی نوری (صندوق توزیع خطوط مشترکین که دارای ورودی فیبرنوری و خروجی کابل مسی می باشد) به مشترک انجام گیرد . در نتیجه دیگر در اینترنت VDSL میانUpstream و Downstream هیچ گونه تفاوتی وجود نداشته و همه ی مشترکان از یک سرعت اینترنت بهرمند هستند. اما نکته ی قابل توجه این است که سرعت اینترنت را مسائلی همچون کیفیت کابل‌های مسی و تداخل تحت الشعاع قرار می دهند. مودم ADSL با مودم VDSL تفاوت دارد و می توان بر روی VDSL از سرویس‌های ارزش‌افزوده‌‌ای مانند خطوط تلفن SIP (تلفن بر بستر اینترنت)، ویدیو کنفرانس، IP-TV و … نیز استفاده نمود. نتیجه اینکه اگر مایل هستید که نسبت به ADSL اینترنت با سرعت بیشتری را روی بسترهای کابلی تجربه کنید؛ لازم است که اینترنت VDSL را انتخاب کنید. در اینترنت VDSL احتیاجی نیست که شما اقدام ویژه ای بکنید، این شرکت مخابرات است که کابل‌کشی‌ها را انجام می دهد. تنها کاری که کاربر بایستی انجام دهد خریداری یک خط تلفن ثابت و یک مودم VDSL می باشد.

اینترنت فیبرنوری

اینترنت UFB یا اینترنت فیبر نوری(اختصار یافته ی عبارت Ultra-Fast Broadband) همانگونه که از اسم آن مشخص است؛ مبتنی بر کابل‌های فیبرنوری می باشد و این قدرت را دارد که سرعتی حدود یک گیگابیت را جهت دانلود و آپلود فراهم کند. اگر چه غالبا سرعت اینترنت فیبرنوری نزدیک به ۳۰۰ مگابیت می باشد. مشترکان خانگی نمی توانند از اینترنت فیبر بهره مند شوند و به زبان دیگر این سرویس برای آنها ارائه نمی‌شود ، می توان گفت که در ایران تنها شرکت‌های بزرگ و سازمان‌ها می توانند از اینترنت فیبر بهره مند شوند چرا که آنها این توانایی را دارند که بوسیله ی دستگاه‌های خود این پهنای‌باند را بین کاربران خود توزیع نمایند. در این سرویس اینترنت دیگر کابل‌های مسی یا خطوط تلفن جایگاهی ندارند و این کابل‌های فیبرنوری هستند که وظیفه ی انتقا‌ل‌ داده ها را بر عهده دارند. کابل‌های فیبرنوری به جای سیگنال‌های الکتریکی از سیگنال‌های نوری بهره می برند که از کیفیت و سرعت بیشتری برخوردار هستند و در برابر شرایط محیط مقاومت بسیار بیشتری از خود نشان می دهند. قیمت و هزینه ی اینترنت فیبر بالا است ولی برعکس اینترنت‌های DSL این توانایی را دارد که برای تمام کاربران بدون توجه به مسافت کاربر تا سرویس‌دهنده یک اینترنت یکسان از لحاظ کیفیت و سرعت را فراهم نماید . برای اینکه بتوانید از اینترنت فیبرنوری استفاده نمایید بایستی دستگاه‌های خاص این نوع اینترنت را در دسترس داشته باشید و مودم‌های ADSL و VDSL برای این نوع از اینترنت قابل استفاده نیستند.

منبع : شبکه چی